Ta strona używa pliku COOKIE z zapisanym identyfikatorem sesji użytkownika w celu optymalizacji. W przypadku skorzystania z formularza kontaktowego tworzony jest tymczasowy plik COOKIE, który zabezpiecza formularz przed wielokrotnym wysłaniem wiadomości. Strona korzysta także z plików COOKIE systemu Google Analytics w celach statystycznych. Możesz dowiedzieć się więcej na temat tych plików z polityki prywatności Google. Żadne wrażliwe dane nie są zbierane. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu.

Zamknij

Dla rodziców

Godziny otwarcia, opłaty za przedszkole

Godziny otwarcia przedszkola: 6:30–16:00

Opłaty za przedszkole:

Wyżywienie:
  • śniadanie - 3,30 zł/dziennie
  • obiad - 6,50 zł/dziennie
  • podwieczorek - 2,20 zł/dziennie

Bezpłatne nauczanie, wychowanie, opieka w wymiarze 5 godz. dziennie w godz. 7:00–12:00

Godzina ponad podstawę programową – 1,00 zł

RozwińZwiń

Jak przebiega rozwój mowy dziecka?

Wiedza o tym jak rozwija się mowa dziecka jest dla rodziców bardzo ważna. Bez tej wiedzy, nie możemy mu pomóc, a nawet więcej - możemy zaszkodzić, wymagając tego, czemu sprostać nie może, lub lekceważąc, przeoczając niepokojące sygnały. Rozwój mowy nie przebiega jednakowo u wszystkich dzieci. Jedne dzieci zaczynają mówić wcześniej, u innych zaś przyswajanie głosek przebiega wolniej. Rozwój mowy uwarunkowany jest genetycznie. Zależy on jednak nie tylko od wrodzonych właściwości organizmu człowieka, ale także od warunków społecznych, kontaktu ze środowiskiem, z innymi ludźmi. Możemy wyróżnić cztery okresy w rozwoju mowy dziecka (wg L. Kaczmarka).

Są to:

  • okres melodii od momentu urodzenia się dziecka do ukończenia pierwszego roku życia,
  • okres wyrazu od 1 do 2 roku życia,
  • okres zdania od 2 do 3 roku życia,
  • okres swoistej mowy dziecięcej od 3 do 7 roku życia.

Każdy z tych okresów cechuje specyficzna dynamika rozwoju.

Okres melodii

W tym najwcześniejszym okresie, dziecko komunikuje się z otoczeniem za pomocą krzyku. Około 2-3 miesiąca życia pojawia się głużenie -niemowlę zaczyna wydawać różne dźwięki. Nie jest to jeszcze mowa, ale nieświadome ćwiczenie narządów artykulacyjnych. Około 6 miesiąca życia pojawia się gaworzenie, które polega na powtarzaniu i naśladowaniu dźwięków mowy. Dziecko artykułuje dźwięki przypadkowo, ale też powtarza te zasłyszane z otoczenia- "rozmawia" z dorosłymi posługując się prostymi sylabami. Pod koniec pierwszego roku życia dziecko dużo już rozumie, spełnia proste polecenia. Pojawiają się pierwsze wyrazy: mama, tata, baba.

Okres wyrazu

Maluch rozumie o wiele więcej słów, wyrażeń i zdań, niż jest w stanie samodzielnie wypowiedzieć. Komunikuje się z otoczeniem za pomocą wyrazu, ale mowa jest nadal mocno uproszczona. Charakterystyczne jest wypowiadanie tylko pierwszej lub ostatniej sylaby lub końcówki np.: jeszcze- esce, daj- da, pomidor- midol.. Stosuje wyrazy dźwiękonaśladowcze: hau, miał, be, me. Wymawia wszystkie samogłoski, oprócz nosowych (ą, ę) oraz najłatwiejsze spółgłoski: p.b,m,t,d,n,k,ś. Pozostałe głoski zamienia na inne np. ciocia-tota, dzieci -deti.

Okres zdania

Między drugim a trzecim rokiem życia, dziecko zaczyna budować zdania. Początkowo są to zlepki wyrazowe lub równoważniki zdań. Z czasem pojawiają się zdania trzy i więcej wyrazowe. Pomimo błędów gramatycznych, mowa dziecka jest coraz bardziej zrozumiała dla najbliższego otoczenia. Dziecko wymawia większość głosek: p,m,b,pi,bi,mi,t,d,n,ń,k,g,ch,f,w,fi,wi,l,ś,ź,ć,dź,ł,j; a pod koniec tego okresu mogą pojawić się głoski syczące (s,z,c,dz) a nawet szumiące (sz, ż, cz,dż). Najczęściej jednak, głoski trudniejsze są zastępowane łatwiejszymi np. szumiące zastępowane są syczącymi.

Okres swoistej mowy dziecięcej

Okres ten trwa najdłużej i prowadzi do pełnego zrozumienia mowy dziecka przez otoczenie. Dziecko zaczyna prowadzić swobodne rozmowy. U dzieci w tym okresie można dostrzec duże zainteresowanie światem i niekończące się pytania o wszystko.

Mowę dziecka trzyletniego, które trafia do przedszkola, cechuje zmiękczanie głosek sz,ż,cz,dż,s,z,c,dz często wymawiane są jak ś,ź,ć,dź ; r może być wymawiane jak j lub l, zamiast f występuje ch i odwrotnie. Wyrazy często są poskracane a głoski poprzestawiane.

Wymowa dziecka czteroletniego różni się pod względem dźwiękowym w stosunku do trzylatka. Utrwalaja sie głoski: s,z,c,dz, dziecko nie powinno ich wymawiać jak: ś,ź,ć,dź. Nie powinna już występować zamiana k,g na t,d oraz zamiana głoski l na j, f na ch. Może pojawić się głoska r i głoski sz,ż,cz,dż choć dziecko jeszcze je zamienia na s,z,c,dz lub ś,ź,ć,ź.

Mowa dziecka pięcioletniego jest już w zasadzie zrozumiała. Głoski sz,ż,cz,dż które pojawiły się w czwartym roku życia, zaczynają się ustalać. Dziecko potrafi je poprawnie powtórzyć, ale w mowie potocznej mogą być wymawiane jak s,z,c,dz. Głoska r powinna być wymawiana, ale często pojawia się dopiero w tym okresie.

U sześciolatków mowa powinna być już opanowana pod względem dźwiękowym. Mogą się jeszcze zdarzać pomyłki, ale powinny być coraz rzadsze.

Dziecko siedmioletnie mówi poprawnie pod względem artykulacyjnym, gramatycznym i składniowym.

Pamiętajmy o tym, że każde dziecko jest inne i rozwija się we własnym tempie. Jeżeli jednak pojawiają się w jego mowie nieprawidłowości najlepiej skontaktować się z logopedą. Wady wymowy można usunąć, ale trzeba je w porę zdiagnozować i podjąć właściwą terapię. Systematyczna praca zarówno z logopedą, jak i w domu z rodzicami, przyniesie oczekiwane efekty.

Opracowała: Logopeda- B. Lenart

Literatura:

  • Demel G., (1994), Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, Warszawa.
  • Kaczmarek L., (1988), Nasze dziecko uczy się mowy, Lublin.
  • Michalak-Widera I., Węsierska K., (2001), Aby nasze dzieci mówiły pięknie. Program terapii stymulującej nabywanie mowy przez dzieci prawidłowo rozwijające się, jak i te, u których rozwój przebiega nieharmonijnie, Katowice.
  • Sawa B., (1990), Dzieci z zaburzeniami mowy, Warszawa.
  • Sołtys-Chmielowicz A., (1993), Rozwój mowy dziecka, [w:] Sołtys-Chmielowicz A.Tkaczyk G., Usprawnianie mowy u dzieci specjalnej troski. Metodyka postępowania, Lublin, 30-38

RozwińZwiń

Moje dziecko jest przedszkolakiem

Każdy z nas dorosłych przechodził a nasze dziecko przeszło już kilka i wkracza w nowe etapy swego rozwoju. Był to okres noworodkowy, niemowlęcy, poniemowlęcy, okres dzieciństwa. Okres dzieciństwa jest dla życia i rozwoju dziecka najważniejszym okresem szczególnych zmian rozwojowych fizycznych i psychicznych.

Okres przedszkolny trwa 4 latai rozwój fizyczny i psychiczny dziecka nie przebiega równomiernie. Co roku dokonują się pewne zmiany postępowe i przekształcenia, pojawiają się pewne wahania i mniej lub bardziej zauważalne różnice. Pomiędzy 3 a 4 rokiem życia /podobnie pomiędzy 5 a 6 rokiem życia rytm zmian rozwojowych jest na ogół umiarkowany. Natomiast pomiędzy 4 a 5 rokiem życia możemy zaobserwować wyraźne nasilenie się procesów rozwojowych, zarówno pod względem fizycznym jak i psychicznym. To zjawisko nazywane jest skokiem rozwojowym.

Rozwój fizyczny naszego dziecka jest ściśle związany z jego rozwojem umysłowym. Nie następuje w jednakowym tempie, w pewnych okresach o różnej szybkości ale z zachowaniem pewnego porządku, który możemy przewidzieć i zaobserwować. Tempo cykli rozwoju jest różne u różnych dzieci, wykazuje jednak stały kierunek do wcześniejszego lub późniejszego osiągnięcia krytycznego punktu w swoim rozwoju.

Wychowując swoje dziecko bardzo często nie zadajemy sobie pytania w jakim celu kupujemy mu zabawki, czytamy książeczki, uczymy jeździć na rowerku, gramy z nim w piłkę, uczymy samodzielnego wykonywania różnych czynności itp. Wszystkie te nasze poczynania mają przygotować nasze kochane maleństwo do przyszłego życia, do podejmowania nauki w szkole. Z obserwacji wielu pedagogów i psychologów o znaczeniu przygotowania do nauki w szkole większość rodziców przypominała sobie kiedy dziecko skończyło 6 lat i pora była zapisać je do tzw. Zerówki. Do 2004 roku obowiązek edukacji przedszkolnej nie był obowiązkowy i bardzo wielu rodziców korzystało z tego przywileju nie posyłając dziecka do przedszkola. Nie zdawali sobie sprawy z tego jaką wyrządzają krzywdę dla rozwoju dziecka. Idealną sytuacją była ta, w której nasze dziecko miało opiekę fachowców już od wieku żłobkowego przez cały okres przedszkolny.

Są zauważalne różnice w rozwoju fizycznym, umysłowym, emocjonalnym u dzieci uczęszczających do przedszkola od najmłodszej grupy i u dzieci uczęszczających tylko do grupy 6-latków. Dziecko, które wcześniej nie uczęszczało do przedszkola napotyka na swej drodze wiele nowych zadań i problemów, z którymi często musi sobie radzić samo. Nie rzadko bowiem jest tak, że w chwili kiedy zaczyna uczęszczać do przedszkola musi samo wykonywać wiele zadań i czynności, które dotychczas za nie wykonywali rodzice lub dziadkowie. Łatwiej jest dziecku, które pod fachową opieką w przedszkolu już od 3 roku życia nabywało pewne umiejętności i zdobywało już wiedzę. Takie dziecko jest bardziej pewne siebie, nie boi się nowych sytuacji, wie jak się można w nich zachować, ma większy zasób słownictwa i pojęć, potrafi samodzielnie wykonywać wiele czynności, jest bardziej sprawne fizycznie.

Dzieci z najmłodszej grupy przedszkolnej osiągnęły już pewien poziom rozwojowy. Uwagę zwracają odmienne proporcje w budowie ciała dziecka i osoby dorosłej tzn. stosunkowo duża głowa, długi tułów, słabe i krótkie kończyny. Trzylatek dość pewnie chodzi i biega, potrafi przez chwilę sam stać na jednej nodze, podskoczyć, wdrapać się na różne sprzęty i zsunąć z nich, przepełzać pod przeszkodami, popychać, ciągnąć i przenosić niezbyt ciężkie przedmioty, rzucać i manipulować drobnymi przedmiotami. Pomimo wielokrotnego powtarzania wszystkie czynności charakteryzują się niezręcznością i powolnością wykonania. Poprzez naśladowanie osób dorosłych opanowuje czynności związane z codziennym życiem, jedzeniem, myciem, ubieraniem.

Układ nerwowy 3-latka jest bardzo wrażliwy i delikatny. Dziecko jest impulsywne, szybko się męczy przy pracy umysłowej, choć potrafi się skupić na wykonywanej czynności. Wzrok i słuch dziecka były gotowe do pracy w chwili urodzenia lecz ich sprawność wzrasta z rozwojem dziecka. Pamięć jest mimowolna. Dziecko nie stawia sobie celu zapamiętania jakiegoś materiału by go potem odtworzyć.

Rozwój mowy jest ściśle związany z rozwojem myślenia. Trzylatek zna około 1000 słów, na ogół poprawnie buduje proste zdania rozwinięte, a czasami różne zdania złożone przy czym nieprawidłowo wymawia głoski. Wyrazem aktywności myślowej są stawiane przez dziecko pytania „dlaczego, co to?”. Dziecko koncentruje się na bodźcach silnych, atrakcyjnych, ważnych w danej sytuacji a wyobraźnia może być bardzo duża choć dziecko ma problemy z odróżnieniem świata realnego od fikcji.

Dzieci najmłodsze nie potrafią ukrywać swoich uczuć i są w nich niestałe. Gniew, strach, radość, niechęć, zazdrość, sympatia ukazywane się w jego zachowaniu i gestach, okrzykach, śmiechu czy płaczu. Najchętniej bawią się same lub we dwójkę, przy czym nie bawią się razem lecz obok siebie. Nie potrafią współdziałać w zespole a próby współdziałania możemy zaobserwować w trakcie zbiorowej zabawy w jadące samochody.

Dzieci 4-letniepod względem rozwoju niewiele różnią się od grupy najmłodszej. Ogólnie poruszają się pewniej i swobodniej, są zwinniejsze, nabierają wprawy w wykonywaniu prostych ćwiczeń równoważnych, podskoków czy skoków. W tej grupie wiekowej możemy zaobserwować pewne zróżnicowanie. Możemy spotkać dzieci zbliżone rozwojem do 5-latka jak i bardziej do 3-latka.

U czterolatka zwiększa się krąg zainteresowań, częściej zadają pytania, mówią o swoich przeżyciach, wzbogaca się ich zasób słownictwa, zmniejszają trudności w nawiązywaniu słownego kontaktu z dzieckiem, sygnalizuje swoje życzenia, odczuwane zadowolenie czy przykrość. Wykształcone w poprzednim roku umiejętności wymagają dalszych ćwiczeń i utrwalania. Szybciej przyswajają sobie zasady współżycia w grupie, poszerzają wiadomości i lepiej je wykorzystują. We wspólnej zabawie nadal potrzebują pomocy osoby dorosłej, nie potrafią jeszcze zorganizować sobie zabawy wymagającej współdziałania choć taka zabawa je pociąga.

Pomiędzy 4 a 5 rokiem życia następuje tzw. Skok rozwojowy charakteryzujący sięprzyspieszonym rozwojem fizycznym jak i psychicznym. Wyraźniej zaznaczają się w tym wieku właściwości charakteru tj. odwaga, ambicja, dążenie do wykazywania się sprawnością fizyczną czy emocjonalne przeżywanie własnych niepowodzeń i sukcesów. W grupie dziecięcej możemy zauważyć dzieci o harmonijnym rozwoju, w normie, o przyspieszonej dynamice lub trochę słabiej rozwinięte i nie dorównujące reszcie. Zaznaczają się różnice pomiędzy dziewczynkami i chłopcami wynikające z odmienności upodobań. Dziecko 5-letnie staje się badaczem i odkrywcą nieznanego mu świata zjawisk i rzeczy. Rezultat wyobraźni i fantazji oraz szybki rozwój mowy i myślenia pozwalają mu na wysnuwanie nowych problemów. Zwiększa się rola książki, pomocy dydaktycznych, opowiadań nauczycielki czy rodzica. Zaburzenia wymowy wymagają już interwencji logopedy, laryngologa lub stomatologa.

Pięciolatek jest żywy, ruchliwy, dociekliwy i wścibski. Odczuwa potrzebę współdziałania z kolegami, jest wrażliwy na opinie otoczenia, lubi współzawodnictwo. Podczas zabawy pojawiają się liczniej konflikty, sympatie i antypatie, dokuczanie niektórym kolegom, używanie przewagi/siły/.

W rozwoju 6-latków następuje dalszy postęp. Zmienia się sylwetka dziecka a zmiana uzębienia i objętości zatok nosowych powoduje rozwój części twarzowej czaszki. Dzieci są silniejsze, bardziej wytrzymałe, zręczniejsze. W wielu czynnościach ruchowych obserwuje się płynność, swobodę i dynamikę a także automatyzację ruchów. Wykazują zwiększona potrzebę ruchu, wysiłku fizycznego /zwłaszcza chłopcy/, a sprawność fizyczna często decyduje o jego pozycji w grupie. Doskonale organizują się i podejmują inicjatywę, współzawodniczą zespołowo i indywidualnie. Wszystkie te czynności wpływają na doskonalenie sprawności ruchowej: koordynacji, precyzji i szybkości niezbędnych dla osiągania dobrych rezultatów w każdym działaniu, w perspektywie w nauce pisania.

Zmienia się sposób zdobywania wiedzy i doświadczenia. Przeważają spostrzeżenia wzrokowe i słuchowe. Uwaga i pamięć mają cechy dowolne/ dziecko chce zapamiętać/. 6-latek ma dużą wyobraźnię ale rozróżnia świat fikcji od świata realnego. Swobodnie posługuje się mową, używa wszystkich części mowy i złożonych form gramatycznych, buduje zdania z uwzględnieniem form, przypadków, czasów, popełniając czasami błędy. U wielu z nich możemy zaobserwować brak powściągu myślowego - udzielanie odpowiedzi bez zastanowienia, „pochopnie”.

Dziecko 6-letnie charakteryzuje się pewną równowagą uczuciową. Jest pogodne, pozytywnie nastawione do otoczenia, bez zmiennych nastrojów przy dużym zaangażowaniu się w to co dzieje się wokół, potrafi ukryć swoje uczucia. Bardzo lubią zabawy zespołowe i z podziałem na role.

Dziecko kończąc 6 lat zarówno pod względem rozwoju fizycznego, umysłowego i emocjonalno-społecznego jest gotowe do podjęcia z sukcesami obowiązków w szkole.

RozwińZwiń

Dziecko dojrzałe do nauki w szkole to

JEST SPRAWNE RUCHOWO - to znaczy, że:

  • Jest na tyle sprawne ruchowo i silne, że podołać może systematycznym wysiłkom jak: wstawanie, uczenie się, odrabianie lekcji domowych
  • Ma przyswojone i wyrobione podstawowe umiejętności ruchowe jak: bieg, skoki, dłuższy marsz, utrzymywanie równowagi, szybka zmiana pozycji
  • Ma wystarczająco opanowane precyzyjne ruchy palców. Sprawnie posługuje się nożycami, ołówkiem, kredką, pędzlem, formuje wałeczki z plasteliny
  • Lubi zabawy na świeżym powietrzu, odczuwa potrzebę biegania i skakania, ruchy jego są zręczne i skoordynowane

JEST SPRAWNE INTELEKTUALNIE - to znaczy, że:

  • Jest dobrze zorientowane w najbliższym otoczeniu /imiona rodziców i innych członków rodzin, miejsce zamieszkania, nazwy zawodów rodziców, zakładów pracy, mówi o pracy rodziców, zajęciach rodzeństwa, położenie różnych zakładów pracy, instytucji w pobliżu domu itp.
  • Poprawnie wymawia głoski
  • Posiada bogate słownictwo i wypowiada się zdaniami poprawnymi pod względem gramatycznym
  • Chętnie mówi o swoich spostrzeżeniach, przeżyciach, zadaje dużo pytań na temat obserwowanych wydarzeń i zjawisk
  • Umie przeliczać przedmioty do 10 lub 20
  • Potrafi określić co narysowało - w rysunku można rozpoznać rzeczywiste przedmioty; rysunek postaci ludzkiej zawiera wszystkie części ciała /w miarę proporcjonalne/ tj. głowa, szyja, tułów, dwie kończyny górne z dłońmi i palcami, kończyny dolne ze stopami.
  • Umie skupić się podczas rysowania i zabawy kilkanaście minut /tzn. nie wierci się, nie rozmawia z k0olegami, nie ogląda ścian itp./

JEST DOJRZAŁE SPOŁECZNIE - to znaczy, że:

  • Łatwo rozstaje się z rodzicami, ma przekonanie, że poradzi sobie w nowym środowisku, odnosi się z zaufaniem do nowej sytuacji
  • Rozpoczęte prace doprowadza do końca, dba o ich wygląd estetyczny
  • Podporządkowuje się poleceniom osób dorosłych, rozumie ich konieczność, nawet jeśli nie są aktualnie miłe
  • Śmiało nawiązuje kontakty, jest w miarę swobodne, chętnie bawi się z rówieśnikami,
  • Współpracuje w grupie, potrafi poprowadzić zabawę lub ustąpić koledze
  • Rozumie zasady gier i zabaw, podporządkowuje się nim
  • Samodzielnie umie się ubrać /rozebrać/, jeść
  • Szanuje zabawki, książki i przybory szkolne
  • Utrzymuje porządek w swoich zabawkach i przyborach
  • Chętnie wykonuje polecenia rodziców, lubi być pożyteczne i przydatne w domu
  • Ma nawyk słuchania, gdy mówi osoba dorosła i przekazywania zrozumiałych komunikatów

JEST DOJRZAŁE EMOCJONALNIE - to znaczy, że:

  • Potrafi opanować złość i komunikaty agresywne
  • Rozumie, że czasem zdarzają się niepowodzenia, nadaje im właściwy wymiar
  • Jego nastroje odpowiadają sytuacjom, zachowuje kiedy trzeba powagę, śmieje się z tego co śmieszne, nie bywa płaczliwe

Jeżeli dziecko spełnia te wszystkie albo prawie wszystkie warunki -to znakomicie. Możemy wtedy ze spokojem patrzeć w jego szkolną przyszłość.

Nie każde dziecko rozwija się równomiernie we wszystkich dziedzinach. Jeśli te rozbieżności są nieznaczne, można spodziewać się wyrównania, jeśli są duże, mówimy o braku gotowości szkolnej.

Jak pomóc dziecku?

Stwórzcie w domu takie warunki, by dziecko mogło prawidłowo funkcjonować w szkole. Powinno mieć zapewniony spokój, odpowiedni miejsce do odrabiania lekcji ora uregulowany tryb życia /spacery, sen, posiłki/. Warunkiem prawidłowego funkcjonowania dziecka jest silny i zdrowy system nerwowy, dlatego bardzo ważnym czynnikiem jest długi około 12-godzinny sen. Zły wpływ na wzrok i nieodporny jeszcze system nerwowy ma odbiór jakiegokolwiek programu telewizyjnego, a także dłuższe siedzenie przed komputerem. Dziecko bywa potem senne, mocno roztargnione lub nazbyt pobudzone.

Drugim ważnym czynnikiem jest prawidłowe odżywianie a szczególnie ważne jest śniadanie /odpowiedni dobór produktów, witamin/. Dieta korzystna dla mózgu to bogate w potas świeże owoce i warzywa, tłuszcze rybne i roślinne, picie dużej ilości wody /usuwanie toksyn/.

Opracowała B. Przypis na podstawie „Poradnika dla rodziców pierwszoklasisty” I. Zarzyckiej

RozwińZwiń

Ramowy rozkład dnia dla dzieci 3 - 4 - 5 - letnich

Realizacja podstawy programowej 7:00–12:00

Godzina

Rodzaj aktywności dziecka

6:30–8:00

gr. łączona I i II

Schodzenie się dzieci. Kontakty indywidualne z dziećmi i rodzicami. Zabawy swobodne przy niewielkim udziale nauczyciela.
Zabawy dowolne w kącikach zabaw. Praca w małych zespołach lub indywidualna z dziećmi o różnych potrzebach edukacyjnych uwzględniająca wnioski z diagnozy pedagogicznej.

8:00–8:30

Gimnastyka poranna, zabawy ruchowe ze śpiewem.
Przygotowanie do śniadania - czynności porządkowe, samoobsługowe, higieniczne.

8:30–9:00

Śniadanie,
– prace porządkowo-higieniczne (praca dyżurnych)

9:00–10:00

Zajęcia z całą grupą organizowane przez nauczyciela uwzględniające wszystkie obszary edukacyjne zgodnie z Podstawą Programową Wychowania Przedszkolnego, wynikające z realizacji przyjętych Programów Wychowania Przedszkolnego.
Zajęcia dodatkowe:
– zajęcia z logopedą (czwartek, piątek),
– Zajęcia z psychologiem (wtorek),
– Zajęcia z pedagogiem specjalnym (środa),
– zajęcia z języka angielskiego (poniedziałek, środa),
– religia (wtorek, czwartek).

10:00–11:45

Zabawy dowolne dzieci w kącikach zabaw i wybranymi zabawkami inicjowane przez dzieci.
Pobyt dzieci na powietrzu:
– spacery, wycieczki, obserwacje przyrodnicze, zabawy ruchowe, zabawy w ogrodzie przedszkolnym

11:45–12:00

Przygotowanie do obiadu:
– czynności higieniczno-samoobsługowe
Prace porządkowe (praca dyżurnych)

12:00–12:30

Obiad
– nauka posługiwania się sztućcami, rozmowy na temat kulturalnego zachowania przy stole, zdrowego sposobu odżywiania się itp.

12:30–14:00
(3-latki)

Odpoczynek poobiedni:
– leżakowanie.

12:30–13:00
(4-5-latki)

Odpoczynek poobiedni
– zabawy relaksacyjne
– słuchanie bajek i baśni, słuchanie muzyki relaksacyjnej itp.

13:00–14:00
(4-5-latki)

Zabawy dowolne dzieci wynikające z ich zainteresowań
– rysowanie, malowanie, wycinanie, ćwiczenia graficzne, gry towarzyskie, gry planszowe, loteryjki, układanki itp.
– zabawy doskonalące i rozwijające kompetencje dzieci.

14:00–14:30

Przygotowanie do podwieczorku - czynności higieniczno – porządkowe
Podwieczorek - prace porządkowe (praca dyżurnych)

14:30–16:00

Pobyt dzieci na powietrzu – spacery, zabawy swobodne w ogrodzie przedszkolnym. Zabawy integracyjne oraz zabawy wg zainteresowań dzieci. Praca indywidualna, rozwijanie specyficznych właściwości psychofizycznych dzieci (uzdolnień, zainteresowań). Kontakty indywidualne z rodzicami.

RozwińZwiń

Ramowy rozkład dnia dla dzieci 5-6-letnich

Realizacja podstawy programowej od godz. 7:00 do godz. 12:00

Godzina

Rodzaj aktywności dziecka

7:00–8:00

Grupa łączona z oddziałem I:
– zabawy dowolne służące realizacji pomysłów dzieci.

8:00–8:15

Kontakty indywidualne z rodzicami. Praca w małych zespołach (lub indywidualna) z dziećmi o różnych potrzebach edukacyjnych uwzględniających wnioski z diagnozy pedagogicznej. Zabawy integracyjne z grupą. Rozmowy kierowane na tematy zgodne z zainteresowaniami dzieci.

8:15–8:30

Ćwiczenia poranne poranne, zabawy ruchowe lub ze śpiewem:
– przygotowanie do śniadania
– czynności higieniczno-porządkowe, samoobsługowe.

8:30–9:00

Śniadanie:
– prace porządkowo-higieniczne (praca dyżurnych, mycie zębów)

9:00–10:00

Zajęcia organizowane przez nauczyciela uwzględniające wszystkie obszary edukacyjne zgodnie z Podstawą Programową Wychowania Przedszkolnego, wynikające z realizacji przyjętych programów wychowania przedszkolnego. Zabawy doskonalące i rozwijające kompetencje dzieci w zakresie przygotowania do nauki czytania i pisania.
– Zajęcia z logopedą (czwartek, piątek),
– Zajęcia z psychologiem (wtorek),
– Zajęcia z pedagogiem specjalnym (środa),
– Zajęcia z języka angielskiego (poniedziałek - środa),
– Religia (wtorek, czwartek).

10:00–11:45

Zabawy dowolne dzieci w kącikach zabaw i wybranymi zabawkami inicjowane przez dzieci.
Pobyt dzieci na powietrzu:
– spacery, wycieczki, obserwacje przyrodnicze, zabawy ruchowe i zabawy w ogrodzie przedszkolnym.

11:45–12:00

Przygotowanie do obiadu:
– praca dyżurnych, czynności higieniczno-samoobsługowe.

12:00–12:30

Obiad:
– usprawnianie (nauka) posługiwania się sztućcami, kształtowanie nawyków kulturalnego zachowania się przy stole, poznawanie zasad zdrowego żywienia,
– prace porządkowo-higieniczne (praca dyżurnych).

12:30–13:00

Zabawy relaksacyjne:
– słuchanie bajek i baśni, słuchanie muzyki relaksacyjnej. Utrwalanie poznanych wierszy i piosenek.

13:00–14:00

Zabawy dowolne dzieci wynikające z ich zainteresowań (rysowanie, malowanie, wycinanie, ćwiczenia graficzne, gry towarzyskie, gry planszowe, loteryjki, układanki itp.). Zabawy rozwijające kompetencje dzieci (uzdolnienia, zainteresowania):
– praca indywidualna z dziećmi lub w małych zespołach.

14:00–14:20

Czynności higieniczno-porządkowe. Przygotowanie do podwieczorku, podwieczorek:
– prace porządkowe (dyżurni).

14:20–16:00

Pobyt dzieci na powietrzu:
– spacery, zabawy swobodne w ogrodzie przedszkolnym, prace ogrodnicze, zabawy swobodne dzieci wybranymi zabawkami.
– kontakty indywidualne z rodzicami.

RozwińZwiń


załącznik nr 1
do Zarządzenia nr 3/2024 Dyrektora Przedszkola Miejskiego nr 6 w Kraśniku
z dnia 4 czerwca 2024 roku

POLITYKA OCHRONY DZIECI
w Przedszkolu Miejskim nr 6 w Kraśniku
uwzględniająca standardy ochrony małoletnich

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 28 lipca 2023 roku o zmianie – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r. poz. 1606)

Rozdział 1 – Postanowienia ogólne

§ 1

Celem POLITYKI OCHRONY DZIECI w Przedszkolu Miejskim nr 6 w Kraśniku jest:

  1. potwierdzenie stosowania STANDARDÓW OCHRONY MAŁOLETNICH przyjętych w jednostce;
  2. zapewnienie przedszkolakom harmonijnego rozwoju w warunkach poczucia bezpieczeństwa, akceptacji i szacunku.

§ 2

Ilekroć w POLITYCE OCHRONY DZIECI jest mowa o:

  1. przedszkolu – należy przez to rozumieć Przedszkole Miejskie nr 6 w Kraśniku.
  2. POLITYCE – należy przez to rozumieć POLITYKĘ OCHRONY DZIECI w przedszkolu;
  3. dziecku, uczniu, wychowanku, małoletnim – należy przez to rozumieć osobę która nie ukończyła 18 lat i uczęszcza do przedszkola;
  4. nieletnim – należy przez to rozumieć dziecko poniżej 17 roku życia;
  5. pracownikach – należy przez to rozumieć osoby zatrudnione w przedszkolu, ale i wolontariuszy, praktykantów, osoby z którymi zostały zawarte umowy cywilnoprawne;
  6. nauczyciel – należy przez to rozumieć nauczyciela w oddziale przedszkolnym
  7. rodzicach – należy przez to rozumieć rodziców, a także prawnych opiekunów dziecka oraz osoby (podmioty) sprawujące pieczę zastępczą nad dzieckiem;
  8. dyrektorze – należy przez to rozumieć dyrektora przedszkola;
  9. krzywdzeniu – należy przez to rozumieć każde zamierzone lub niezamierzone działanie, lub zaniechanie na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym pracownika, lub zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie. Krzywdzeniem jest:
    • przemoc fizyczna wobec dziecka to przemoc, w wyniku której dziecko doznaje faktycznej fizycznej krzywdy lub jest nią potencjalnie zagrożone. Krzywda ta następuje w wyniku działania bądź zaniechania działania ze strony rodzica lub innej osoby odpowiedzialnej za dziecko, lub ze strony osoby, której dziecko ufa, bądź która ma nad nim władzę. Przemoc fizyczna wobec dziecka może być czynnością powtarzalną lub jednorazową,
    • przemoc psychiczna wobec dziecka to przewlekła, niefizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy dzieckiem a opiekunem, obejmująca zarówno działania, jak i zaniechania. Zaliczamy do niej m.in.: niedostępność emocjonalną, zaniedbywanie emocjonalne, relację z dzieckiem opartą na wrogości, obwinianiu, oczernianiu, odrzucaniu, nieodpowiednie rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem, niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka i granic psychicznych pomiędzy rodzicem a dzieckiem.
    • wykorzystywanie seksualne dziecka to włączanie dziecka w aktywność seksualną, której nie jest ono w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nią świadomej zgody i/lub na którą nie jest dojrzałe rozwojowo i nie może zgodzić się w ważny prawnie sposób i/lub która jest niezgodna z normami prawnymi lub obyczajowymi danego społeczeństwa. Z wykorzystaniem seksualnym mamy do czynienia, gdy taka aktywność wystąpi między dzieckiem a dorosłym lub dzieckiem a innym dzieckiem, jeśli te osoby ze względu na wiek bądź stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności, władzy,
    • zaniedbywanie dziecka to chroniczne lub incydentalne niezaspokajanie jego podstawowych potrzeb fizycznych i psychicznych i/lub nierespektowanie jego podstawowych praw, powodujące zaburzenia jego zdrowia i/lub trudności w rozwoju. Do zaniedbywania dochodzi w relacji dziecka z osobą, która jest zobowiązana do opieki, wychowania, troski i ochrony dziecka.
  10. prokuraturze – należy przez to rozumieć prokuraturę rejonową właściwą wg miejsca zaistnienia przestępstwa;
  11. sądzie opiekuńczym – należy przez to rozumieć Sąd Rejonowy, Wydział Rodziny i Nieletnich właściwy z uwagi na miejsce zamieszkania dziecka;
  12. przestępstwie – należy przez to rozumieć w szczególności przestępstwa określone w Kodeksie Karnym;
  13. przemocy domowej – należy przez to rozumieć zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie, wykorzystujące przewagę fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną, naruszające prawa lub dobra osobiste osoby doznającej przemocy domowej, w szczególności:
    1. narażające tę osobę na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia lub mienia,
    2. naruszające jej godność, nietykalność cielesną lub wolność, w tym seksualną,
    3. powodujące szkody na jej zdrowiu fizycznym lub psychicznym, wywołujące u tej osoby cierpienie lub krzywdę,
    4. ograniczające lub pozbawiające tę osobę dostępu do środków finansowych lub możliwości podjęcia pracy lub uzyskania samodzielności finansowej,
    5. istotnie naruszające prywatność tej osoby lub wzbudzające u niej poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, w tym podejmowane za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
  14. zagrożeniu dobra dziecka – należy przez to rozumieć przypadki, w których istnieją uzasadnione powody do podejrzenia, że dziecko może być narażony na jakiekolwiek formy zaniedbania, przemocy domowej czy inne trudne do zdefiniowania sytuacje. Katalog możliwych sytuacji będących zagrożeniem dobra dziecka jest otwarty. Przykładowo może to być:
    • zaniedbanie potrzeb życiowych dziecka, tj.; np. prawidłowa higiena, żywienie dostosowane do wieku dziecka, zapewnienie odpowiedniej odzieży;
    • zaniedbanie potrzeć emocjonalnych i psychicznych dziecka (pozostawianie dziecka bez opieki lub w takiej sytuacji że coś mu zagraża, lub sprawowanie opieki pod wpływem alkoholu);
    • niewypełnianie zaleceń lekarskich;
    • stosowanie kar fizycznych;
    • surowe dyscyplinowanie dziecka przez rodziców lub opiekunów;
    • nieposyłanie dziecka do przedszkola;
    • niestosowanie się do zaleceń jednostki oświatowej co do pomocy psychologiczno-pedagogicznej dziecku;
    • sytuacja gdy wiadomo, że w rodzinie jest założona Niebieska Karta, ale potrzeby dziecka nadal nie są zaspokajane i jego sytuacja nie uległa poprawie;
    • sytuacja, gdy pomimo zastosowanej procedury i dostępnych środków wychowawczych podopieczny jednostki kontynuuje działania naruszające bezpieczeństwo, dodatkowo gdy rodzice/opiekunowie prawni odmawiają współpracy z jednostką, oraz szczególnie w sytuacji, gdy jednostce znane są inne przejawy demoralizacji;
    • konflikty około rozwodowe zagrażające dobru dziecka;
    • rodzic nadużywający substancji psychoaktywnych;
  15. demoralizacji– należy przez to rozumieć, w szczególności:
    • dopuszczenie się czynu zabronionego (czyli zachowania o znamionach określonych w ustawie karnej jako wykroczenie lub przestępstwo),
    • naruszanie zasad współżycia społecznego,
    • uchylanie się od obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki,
    • używanie alkoholu, środków odurzających, substancji psychotropowych, ich prekursorów, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych,
    • uprawianie nierządu.

§ 3

  1. W przypadku nieobecności Dyrektora w poniższych procedurach interwencyjnych zastępuję go inna osoba zastępującą Dyrektora zgodnie z przepisami prawa.
  2. W przypadku nieobecności wychowawcy w poniższych procedurach interwencyjnych zastępuję go nauczyciel wskazany przez Dyrektora.
  3. W przypadku nieobecności pedagoga specjalnego w poniższych procedurach interwencyjnych zastępuję go psycholog.

Rozdział 2 – Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka i objawy krzywdzenia dzieci

§ 4

  1. Pracownicy pedagogiczni i niepedagogiczni posiadają wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzykaobjawy krzywdzenia dzieci.
  2. Pracownicy pedagogiczni monitorują sytuację i dobrostan dziecka.

§ 5

  1. Znajomość czynników ryzyka i umiejętne ich rozpoznawanie umożliwiają:
    1. identyfikowanie dzieci, które są bardziej narażone na krzywdzenie,
    2. planowanie działań profilaktycznych wobec dziecka i rodziców,
    3. przerwanie stosowania przemocy wobec dzieci.
  2. Wystąpienie jednego lub nielicznych czynników ryzyka nie jest jednoznacznym sygnałem, że dochodzi do krzywdzenia dziecka. Jeżeli jednak liczba czynników zwiększa się lub jeden z nich nasila się, należy podjąć wnikliwą obserwację dziecka i rodziców.
  3. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka pracownicy pedagogiczni podejmują rozmowę z rodzicami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia (np. psychologicznej, materialnej) i motywując ich do szukania pomocy, jeżeli jest potrzebna.
  4. Pracownicy pedagogiczni monitorują sytuację i dobrostan dziecka.

§ 6

Znajomość symptomów krzywdzenia dziecka i umiejętne ich rozpoznawanie umożliwia:

  1. identyfikowanie dzieci, które są krzywdzone,
  2. przerwanie stosowania przemocy wobec dzieci.
  3. W przypadku podjęcia przez pracownika podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone należy zareagować zgodnie z odpowiednią procedurą interwencji wskazaną w niniejszej POLITYCE.

Rozdział 3 – Zasady i procedura postępowania w przypadku krzywdzenia dziecka przez pracownika

§ 7

W przypadku uzyskania informacji o nieodpowiednim zachowaniu pracownika przedszkola, w szczególności wobec wychowanka:

  1. osoba, która otrzymała informację w miarę możliwości przeprowadza rozmowę z pracownikiem, który dopuścił się negatywnego zachowania w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. Sugeruje, iż aktualny sposób zachowywania się jest niewłaściwy. Z tego zdarzenia sporządzana jest notatka służbowa – załącznik nr 1. Jeżeli zachowanie pracownika narusza prawa i dobro dziecka, w tym godność lub jego bezpieczeństwo, pracownik, który posiada informacje o takim zachowaniu niezwłocznie informuje o nim Dyrektora;
  2. w przypadku braku zmiany w zachowaniu pracownika, osoba która otrzymała informację zgłasza problem Dyrektorowi i przekazuje NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ – załącznik nr 1;
  3. Dyrektor przeprowadza rozmowę z pracownikiem naruszającym zasady. Ustalony zostaje poprawy zachowania. Zawiera on ustalenia w celu poprawy sytuacji i wyeliminowania niepożądanych zachowań pracownika, oraz konsekwencje w przypadku nierealizowania postanowień planu;
  4. Dyrektor przeprowadza rozmowę z rodzicami dziecka, przedstawia i omawia PLAN POMOCY – załącznik nr 2. Informuje w nim o podjętych działań w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, możliwości skorzystania z różnych form wsparcia: rozmowa z wychowawcą, pedagogiem, psychologiem; skierowania dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, jeżeli istnieje taka potrzeba;
  5. osoba wskazana przez Dyrektora, rozmawia z dzieckiem w celu udzielenia mu niezbędnego wsparcia;
  6. osoba wskazana przez Dyrektora poprzez obserwację, a także rozmowy monitoruje sytuację dziecka.

§ 8

W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa przez pracownika na szkodę dziecka:

  1. osoba, która posiada wiedzę na temat podejrzenia popełnienia przestępstwa informuje o tym Dyrektora; przekazuje Dyrektorowi NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ – załącznik nr 1;
  2. Dyrektor przeprowadza rozmowę z pracownikiem podejrzanym o popełnienie przestępstwa w celu zdobycia informacji;
  3. osoba wskazana przez Dyrektora przeprowadza rozmowę z dzieckiem. W przypadku podejrzeń o popełnieniu przestępstwa na szkodę dziecka, Dyrektor informuje o obowiązku zgłoszenia sprawy na policję lub do prokuratury, a także podjęciu działań wynikających z Karty Nauczyciela lub Kodeksu pracy. Dziecku zostaje udzielone niezbędne wsparcie (rozmowa z psychologiem pedagogiem bądź też innym pracownikiem, do którego dziecko ma zaufanie. Ewentualnie skierowanie go do specjalistycznej placówki wsparcia). Rodzice dziecka zostają poinformowani o podjętych działaniach w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, a także o możliwościach skorzystania z różnych form wsparcia na terenie przedszkola oraz poza nią. PLAN POMOCY dziecku stanowi załącznik nr 2.
  4. w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa ściganego z urzędu przez pracownika osoba, która posiada wiedzę na temat podejrzenia popełnienia przestępstwa informuje o tym Dyrektora przekazując NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ (załącznik nr 1) Następnie Dyrektor składa do prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez pracownika na szkodę dziecka – załącznik nr 3 i wykonuje inne niezbędne czynności aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa;
  5. w przypadku podejrzenia, że życie i zdrowie dziecka jest zagrożone należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (Policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112, 997 lub 998 (pogotowie). Poinformowania służb dokonuje pracownik, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu i następnie wypełnia NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ – załącznik nr 1, którą przekazuje Dyrektorowi.

§ 9

  1. W przypadku gdy pracownik jest świadkiem przestępstwa popełnionego na szkodę dziecka przez innego pracownika zobowiązany jest niezwłocznie poinformować o tym Dyrektora. Przekazuje Dyrektorowi NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ – załącznik nr 1.
  2. Dyrektor informuje pracownika podejrzewanego o krzywdzenie o:
    1. posiadanej relacji ze zdarzenia,
    2. obowiązku złożenia zawiadomienia na policję lub do prokuratury,
    3. Dyrektor zgłasza zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa na policje bądź do prokuratury.
  3. Dyrektor podejmuje w stosunku do pracownika krzywdzącego dziecko działania wynikające z Karty Nauczyciela lub Kodeksu pracy.
  4. Pokrzywdzonemu dziecku zostaje udzielone niezbędne wsparcie (rozmowa z psychologiem pedagogiem bądź też innym pracownikiem do którego dziecko ma zaufanie, ewentualnie skierowanie go do specjalistycznej placówki wsparcia). Rodzice dziecka zostają poinformowani o podjętych działaniach, a także o możliwościach skorzystania z różnych form wsparcia na terenie przedszkola oraz poza nią. PLAN POMOCY dziecku stanowi załącznik nr 2.
  5. W przypadku gdy to dziecko jest świadkiem przestępstwa popełnionego przez pracownika na szkodę dziecka, niezwłocznie zobowiązany jest do poinformowania o tym wychowawcy/nauczyciela/dyrekcji. Dalej toczy się postępowanie jak § 8.

§ 10

W każdym z powyższych przypadków określonych w tym rozdziale zakładana jest Karta interwencji - załącznik nr 4. Kartę interwencji zakłada i prowadzi Dyrektor. Kartę oraz inne dokumenty zgromadzone w danej sprawie załącza się do dokumentacji osobowej dziecka.

Rozdział 4 – Zasady i procedura postępowania w przypadku krzywdzenia dziecka przez osobę ze środowiska rodzinnego

§ 11

  1. Każdy pracownik, który otrzymał informację o podejrzeniu krzywdzenia dziecka przez którąkolwiek osobę dorosłą, niebędącą pracownikiem przedszkola jest zobowiązany niezwłocznie powiadomić o podejrzeniu Dyrektora oraz sporządzić NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ - załącznik nr 1 - zawierającą opis zaobserwowanych symptomów.
  2. W przypadku zagrożenia dobra dziecka wychowawca w towarzystwie pedagoga bądź psychologa podejmuje rozmowę z rodzicem niekrzywdzącym (z rozmowy sporządza NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ – załącznik nr 1):
    1. przedstawia formy i okoliczności krzywdzenia;
    2. informuje o zachowaniach czy też wypowiedziach dziecka wskazujących na doświadczenie krzywdzenia;
    3. omawia rolę rodzica w podejmowaniu interwencji, proponuje wsparcie - np. placówki świadczące pomoc w danym zakresie; ustala rodzaj pomocy udzielanej dziecku (zapewnienie bezpieczeństwa, wsparcia go przez przedszkole, ewentualnie skierowanie go do specjalistycznej placówki wsparcia) – PLAN POMOCY dziecku określa załącznik nr 2;
    4. ustala plan naprawczy dla rodziców, zawierający działania eliminujące nieodpowiednie zachowania oraz konsekwencje, gdy zaplanowane działania nie przyniosą efektu (jasne określenie ram czasowych).
    5. monitoruje sytuację dziecka i podejmowane działania naprawcze przez rodzica;
    6. informuje o ustawowym ewentualnym obowiązku podjęcia interwencji prawnej. W przypadku braku poprawy zgłasza sprawę do Sądu Rodzinnego – załącznik nr 5.
  3. W sytuacji, gdy istnieje podejrzenie popełnienia przestępstwa Dyrektor jest zobowiązany niezwłocznie zgłosić zawiadomienie na policję lub do prokuratury.

§ 12

W przypadku zgłoszenia przez dziecko pracownikowi przedszkola, że zostały zastosowane wobec niego zachowania przemocowe ze strony dorosłych w środowisku rodzinnym, osoba, która otrzymała informację na ten temat:

  1. przeprowadza rozmowę z dzieckiem w celu wyjaśnienia sytuacji. Informuje o sprawie dyrektora oraz pedagoga /psychologa/wychowawcę;
  2. ustala poziom bezpieczeństwa dziecka w rodzinie;
  3. w towarzystwie Dyrektora/pedagoga specjalnego/psychologa rozmawia z rodzicami dziecka i podejmuje działania wyjaśniające;
  4. osoba wskazana przez dyrektora monitoruje sytuację. Po 1-3 miesiącach należy powtórzyć ustalenie poziomu bezpieczeństwa dziecka w rodzinie;
  5. w przypadku, gdy są podejrzenia, że dziecko nadal nie jest bezpieczne w rodzinie uruchamiana jest procedura Niebieskiej Karty (NK) lub też zawiadamiany jest Sąd Rodzinny – załącznik nr 5.

§ 13

  1. W sytuacji gdy zachodzi podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka, w szczególności z użyciem przemocy domowej, Dyrektor lub wskazany przez niego pracownik informuje rodziców o obowiązku przedszkola zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd).
  2. Dyrektor składa zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do prokuratury/policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodzinną do Sądu Rodzinnego.
  3. W przypadku podejrzenie popełnienia przestępstwa ściganego z urzędu, w tym z użyciem przemocy domowej osoba która posiada wiedzę na temat podejrzenia popełnienia przestępstwa informuje o tym Dyrektora a następnie Dyrektor składa niezwłocznie do prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka – załącznik nr 3.
  4. W przypadku podejrzenia, że życie i zdrowie dziecka jest zagrożone należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (Policja, Pogotowie Ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112, 997 lub 998 (pogotowie). Poinformowania służb dokonuje pracownik, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu i następnie wypełnia NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ – załącznik nr 1, którą przekazuje Dyrektorowi.
  5. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji instytucji wskazanych w ust.1.

§ 14

W każdym z powyższych przypadków określonych w tym rozdziale zakładana jest Karta interwencji – załącznik nr 4. Kartę interwencji zakłada i prowadzi wychowawca lub osoba, której dziecko zgłosiło przemoc domową. Kartę oraz inne dokumenty zgromadzone w danej sprawie załącza się do dokumentacji osobowej dziecka.

Rozdział 5 – Procedury postępowania w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka ze strony rówieśników

§ 15

  1. W przypadku krzywdzenia dziecka przez inne dziecko na terenie przedszkola, pracownik będący świadkiem zdarzenia zobowiązany jest:
    1. zdecydowanie i stanowczo przerwać negatywne zachowania uczestników zajścia,
    2. rozdzielić strony konfliktu,
    3. jeśli istnieje potrzeba, Dyrektor wzywa pogotowie ratunkowe.
    4. poinformować wychowawcę o zdarzeniu, a w poważniejszych przypadkach również Dyrektora przekazując NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ (załącznik nr 1).
  2. Wychowawca przy współpracy z pedagogiem/psychologiem, zobowiązany jest wyjaśnić okoliczności zajścia, powiadomić rodziców poszkodowanego dziecka oraz sprawcy. Przeprowadzić rozmowę osobno z rodzicami dziecka krzywdzącego i krzywdzonego oraz opracować działania naprawcze i plan wsparcia.
  3. Z dzieckiem – sprawcą przeprowadza rozmowę omawiającą jego zachowanie, oraz powiadamia o konsekwencjach, zgodnych ze statutem przedszkola. Niezależnie od powyższego wspólnie z dzieckiem – sprawcą opracowuje plan naprawczy, celem zmiany niepożądanych zachowań, a w stosunku do dziecka krzywdzonego PLAN POMOCY DZIECKU POKRZYWDZONEMU– załącznik nr 2.
  4. Na terenie przedszkola zarówno poszkodowany, jak i sprawca, objęci zostają wsparciem psychologiczno-pedagogicznym.
  5. Jeżeli:
    1. ofiara przemocy doznała dotkliwych obrażeń cielesnych, wymagających interwencji medycznej,
    2. następuje długotrwały proces przemocy (dręczenie), a wcześniej stosowane strategie naprawcze nie przyniosły oczekiwanych rezultatów,
    3. sprawca przemocy ma mniej niż 17 lat - Dyrektor powiadamia o zdarzeniu Policję i/lub Sąd Rodzinny.
  6. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego przez nieletniego osoba, która posiada wiedzę na temat podejrzenia popełnienia przestępstwa informuje o tym Dyrektora, a następnie Dyrektor niezwłocznie składa do Sądu Rodzinnego zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez nieletniego – załącznik nr 6
  7. W przypadku podejrzenia, że życie i zdrowie dziecka jest zagrożone należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (Policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112, 997 lub 998 (pogotowie). Poinformowania służb dokonuje pracownik, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu i następnie wypełnia NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ – załącznik nr 1, którą przekazuje Dyrektorowi.

§ 16

  1. W przypadku gdy dziecko zgłasza pracownikowi, że jest nękany przez kolegę/koleżankę i powtarzają się wobec niego zachowania agresywne, pracownik:
    1. zawiadamia o sprawie wychowawcę przekazując NOTATKĘ SŁUŻBOWĄ (załącznik nr 1),
    2. wychowawca przeprowadza rozmowę z obojgiem dzieci w celu wyjaśnienie sprawy. W razie potrzeby rozmawia również ze świadkami zdarzeń.
    3. wychowawca informuje o sprawie rodziców dziecka krzywdzącego, a rodziców dziecka krzywdzonego o podjętych działaniach.
  2. Dalej postępowanie toczy się tak jak w § 15.

§ 17

W każdym z powyższych przypadków określonych w tym rozdziale zakładana jest Karta interwencji – załącznik nr 4. Kartę interwencji zakłada i prowadzi wychowawca. Kartę oraz inne dokumenty zgromadzone w danej sprawie załącza się do dokumentacji osobowej dziecka.

Rozdział 6 – Zasady bezpiecznych relacji w przedszkolumiędzy dziećmi a pracownikami oraz innymi dzieci

§ 18

  1. Przedszkole ustala zasady zapewniające bezpieczne relacje między dziećmi a pracownikami, a w szczególności zachowania niedozwolone.
  2. Zasady bezpiecznych relacji między pracownikami a dziećmi przedszkola to zespół zasad, których powinni przestrzegać w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych.
  3. Zasady określają, jakie zachowania są dozwolone i niedozwolone w pracy z dziećmi, a przestrzeganie ich przez wszystkich pracowników przedszkola może zmniejszyć ryzyko krzywdzenia dzieci.
  4. Zasady bezpiecznych relacji pracownika z dzieckiem określa załącznik nr 7.

§ 19

  1. Przedszkole ustala zasady dotyczące bezpiecznych relacji między małoletnimi, a w szczególności zachowania niedozwolone.
  2. Zasady bezpiecznych relacji między małoletnimi określa załącznik nr 8.

Rozdział 7 – Zasady ochrony wizerunku dziecka

§ 20

  1. Przedszkole zapewnia standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym z wewnętrznymi regulacjami i Polityką ochrony danych osobowych.
  2. Przedszkole uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka.
  3. Zasady ochrony wizerunku dziecka określa załącznik nr 9.

Rozdział 8 – Zasady bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów elektronicznych

§ 21

  1. Infrastruktura sieciowa placówki umożliwia dostęp do Internetu personelowi oraz dzieciom tylko pod nadzorem nauczyciela.
  2. Sieć internetowa w przedszkolu jest zabezpieczona hasłami, które nie są udostępniane osobom spoza personelu.
  3. Dzieci w przedszkolu korzystają z Internetu tylko pod nadzorem nauczyciela, np. w trakcie oglądania filmów edukacyjnych, prowadzenia gier i zabaw mających na celu ich rozwój. Obowiązkiem każdego nauczyciela jest poinformowanie podopiecznych o zasadach bezpiecznego wykorzystywania Internetu i każdorazowe sprawdzenie treści, która ma być udostępniona dzieciom.
  4. W miarę możliwości wychowawcy grup przeprowadzają z dziećmi rozmowy wychowawcze dotyczące bezpiecznego korzystania z Internetu.
  5. Osoba odpowiedzialna za Internet zapewnia, aby sieć internetowa przedszkola była zabezpieczona przed niebezpiecznymi treściami, instalując i aktualizując odpowiednie, nowoczesne oprogramowanie, które jest aktualizowane przez wyznaczonego pracownika.

Rozdział 9 – Monitoring stosowania POLITYKI

§ 22

  1. Dyrekcja przedszkola wyznacza panią Dorotę Malinowską jako osobę odpowiedzialną za Politykę ochrony dzieci w placówce. Nauczycielka koordynuje realizację Polityki, reaguje na sygnały jej naruszenia oraz prowadzi rejestr zgłoszeń, oraz może również proponować wprowadzenie zmian w Polityce.
  2. Przeprowadza również wśród pracowników przedszkola, co najmniej raz na dwa lata, ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki. Wzór ankiety stanowi załącznik nr 11 do niniejszej Polityki. W ankiecie personel przedszkola może proponować zmiany Polityki, oraz wskazywać jej naruszenia. Osoba, o której mowa w punkcie 1 niniejszego paragrafu, dokonuje opracowania wypełnionych przez pracowników przedszkola ankiet, a następnie sporządza na tej podstawie raport z monitoringu, przekazując go Dyrekcji placówki.
  3. Osoba, o której mowa w ust. 1, jest odpowiedzialna za:
    • monitorowane realizacji POLITYKI,
    • ocenę POLITYKI w celu zapewnienia jej dostosowania do aktualnych potrzeb oraz zgodności z obowiązującymi przepisami,
    • reagowanie na sygnały naruszenia POLITYKI,
    • przyjmowanie zgłoszeń o poprawkach do POLITYKI (od dzieci, rodziców, pracowników);
    • proponowanie zmian w POLITYCE,
    • prowadzenie REJESTRU ZGŁOSZEŃ – załącznik nr 10, na podstawie KART INTERWENCJI.
    • dokumentowanie czynności notatkami służbowymi.
  4. Osoba, o której mowa w ust. 1.1 dokonuje opracowania wypełnionych przez pracowników ankiet. Sporządza na tj podstawie RAPORT z monitoringu – załącznik nr 11, który następnie przekazuje Dyrektorowi.
  5. Dyrekcja przedszkola wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza pracownikom placówki, dzieciom i ich opiekunom nowe brzmienie Polityki.

§ 23

  1. W ramach monitoringu osoba odpowiedzialna za monitoring POLITYKI konsultuje się z rodzicami dziecka podczas spotkań dyrektora z Radą Rodziców, zebrań grupowych z rodzicami, w formie ankiet kierowanych do rodziców.

Rozdział 10 – Przepisy końcowe

§ 24

  1. POLITYKA wchodzi w życie z dniem z dniem ogłoszenia.
  2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla pracowników, w szczególności poprzez umieszczenie POLITYKI na tablicy ogłoszeń dla pracowników, w tym w pokoju nauczycielskim oraz poprzez przesłanie jej tekstu droga elektroniczną, w tym przez dziennik elektroniczny.
  3. Rodzice zostają poinformowani o wejściu w życie POLITYKI przez dziennik elektroniczny oraz poprzez umieszczenie POLITYKI na tablicy ogłoszeń dla rodziców, sekretariacie.
  4. Polityka jest dostępna poprzez zamieszczenie na stronie internetowej placówki, a także poprzez umieszczenie jej w widocznym miejscu w szatni również w wersji skróconej, przeznaczonej dla dzieci.
  5. Zapisy zawarte w POLITYCE obowiązują dzieci/pracowników/rodziców przedszkola.
  6. Każdy pracownik ma obowiązek zapoznać się z POLITYKĄ, a znajomość jej treści potwierdza własnoręcznym podpisem. Oświadczenie pracownika przechowuje się w części B akt osobowych.

Kontakt

Przedszkole Miejskie Nr 6
Stanisława Małachowskiego 39
23-200 Kraśnik
Tel.: 81 825 28 70
E-mail: